Popularne przysłowie mówi, że „starych drzew się nie przesadza”. Źródło tego, powtarzanego jak mantrę, frazesu upatrywać można w niechęci do zmian, jaką wykazują seniorzy. Często, z naszej perspektywy, wydaje się to absurdalne, bo przecież w wielu sytuacjach odejście od schematu ma dużo plusów. Tymczasem osoby starsze uparcie trzymają się swoich rytuałów i innych przyzwyczajeń. Chyba jednym z najprostszych przykładów są zakupy. Wielu z nas zapewne doświadczyło tego, że babcia, dziadek, mama bądź tata w podeszłym wieku wysyłają nas po zakupy, ale wymagają kupienia produktów konkretnej firmy, w konkretnym opakowaniu, a kiedy danego produktu nie ma, rzadko decydują się na wybór innego, podobnego produktu. Wydaje się to być śmieszne. Aczkolwiek trwanie w starych nawykach ma zarazem pozytywne strony.

Chodzenie znanymi drogami w pierwszym rzędzie daje poczucie bezpieczeństwa. Nietrudno wyobrazić to sobie,kiedy idziemy po raz pierwszy wąską ścieżką, przez ciemny las, w godzinach wieczornych, do małego domku.Jesteśmy raczej odrobinę wystraszeni, niepewni. Jednak przemierzając tę samą drogę setny raz już się nie przejmujemy szelestem w krzakach czy innymi odgłosami, stają się dla nas normalne. Ścieżka jest znana i jesteśmy jej pewni, niezależnie od tego, jak strasznie by nie wyglądała. Tak samo jest z osobami starszymi i ich nawykami.

Drugą korzyścią płynącą z przyzwyczajeń jest większa odporność na pokusy. Jasno wytyczone cele sprawiają bowiem, że seniorzy rzadziej odchodzą od swoich zamiarów. Wynika to z silniejszego skupienia na tym, co dzieje się aktualnie. Osoby starsze, akceptujące swoje ograniczenia są jednocześnie bardziej zadowolone z życia. Według badaczy, eksplorujących zagadnienie emocjonalności, osoby (w każdym wieku), charakteryzujące się wyższą satysfakcją życiową, są bardziej odporne na pokusy, a co za tym idzie częściej osiągają to, co sobie postanowili.

Kolejnym aspektem jest także ogromny bagaż doświadczeń seniorów. Dzięki gromadzonej przez lata wiedzy oraz przeżyciom osobistym ich umiejętność oceny sytuacji jest o wiele większa niż u ludzi młodych. Dzięki adekwatnej ocenie, osoby starsze łatwiej wyciągają wnioski i są w stanie dobrać bardziej odpowiednie reakcje. Umiejętność ta jest zwykle u tych ludzi intuicyjna.

Poczucie bezpieczeństwa jest jedną z podstawowych, które powinny być zaspokojone. Jeśli o tę przestrzeń należycie się nie zadba, jednym z najczęściej spotykanych skutków jest w pierwszej kolejności przewlekły stres, przyczyniający się rozwoju różnego rodzaju chorób. Osoby narażone na długotrwały stres wykazują następujące symptomy: przyspieszone bicie serca, nadmierna potliwość, wychłodzenie kończyn (stóp i dłoni), mdłości, drżenie, zgrzytanie, brak apetytu, niepokój, wahania nastroju, poczucie wstydu, utraty kontroli nad własnym życiem, obniżenie sprawności intelektualnej, trudność w podejmowaniu decyzji, obgryzanie paznokci, sięganie po używki, agresja, utrata zainteresowania swoim wyglądem. Schorzenia, które mogą rozwinąć się z racji chronicznego stresu to m. in. nadciśnienie, depresja, choroby układu krążenia, reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), neurodermatozy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe i wiele innych.

Seniorzy, których poczucie bezpieczeństwa jest zaspokojone ogniskują swoją uwagę na emocjach pozytywnych. Przeprowadzone eksperymenty pokazują, że osoby starsze w naturalny sposób łatwiej niż osoby młode odbierają bodźce o charakterze pozytywnym. O ile, więc senior jest gotów zmierzyć się z rzeczywistością, akceptując swoją starość, to jednocześnie daje sobie szanse na szczęśliwą starość, która wcale nie musi być wypełniona chorobami. Okazuje się bowiem, że zdrowie psychofizyczne seniorów jest w dużej mierze uzależnione od poziomu ich zadowolenia.